ฉันจะรักคุณจนวันฉันตาย หรือ ฉันตายทีละนิดตั้งแต่วันแรกที่ตั้งใจรักคุณ

ฉันจะรักคุณจนวันฉันตาย หรือ ฉันตายทีละนิดตั้งแต่วันแรกที่ตั้งใจรักคุณ

คุณไม่สามารถรักใครจนถึงวันคุณตายได้ เพราะคุณได้ตายผ่อนส่งตั้งแต่วันที่คุณเริ่มรักแล้ว เพราะคำว่า “คุณ” ตายทีละนิด เพื่อให้คำว่า “เรา” ลงตัวขึ้น 

นอกวงกลมรัก หรือเวทีชีิวิตคุณเอง คุณไม่ต้องปรับ คุณแค่อธิบายตัวเองดีๆ และชอบการเป็นตัวเองให้มากๆ แต่พอเข้าวงกลมรัก (เวลาด้วยกัน) ต้องปรับสมองให้คิดคำว่า “เรา” มากกว่า “ฉัน”

ผมไม่ได้บอกให้คุณเลิกเป็นตัวของตัวเองนะครับ แต่บอกว่า คำว่า “คุณ” หรือ “I” มันแทบไม่ได้ใช้ในสมการรัก คุณยังเป็นตัวเองและยังใช้ชีิวิตอย่างมั่นใจตัวเองอยู่นอกวงกลมรัก แต่พอเข้าวงกลมเมื่อไหร่? คุณยินดีตายทีละนิด เพื่อสมการใหม่ คือ คำว่า “เรา”

ถ้าคุณอยู่กับใครแล้วไม่อยากปรับอะไร? คุณยังไม่ได้รักเขาครับ คุณแค่ “พักใจ” กับเขา หรือแค่ “สะดวก” อยู่เพราะขี้เกียจปรับตัว มีคนอยู่ข้่างๆก็พอ เพราะอาจยังไม่เจอใคร ที่คุณจะ ตายทีละนิด ได้จริงๆ กล่าวคือ คุณไม่มีแรงส่ง พอ ที่จะปรับตัว เพราะแค่ รู้สึกดีกับเขา ไม่ได้รักอะไรมากมาย เรารักใคร เราอยากปรับ (ธรรมชาติของรัก) ไม่มากก็น้อย

เพราะความพอดี คือ มาตราฐานที่เราตกลงร่วมกัน (ปรับไปเรื่อยๆจนลงตัวขึ้นเรื่อยๆ) ส่วนความดีพอ คือ คุณ (มาตราฐานฉัน ฉันเครียด เมื่อเธอไม่จำ ไม่ทำ และไม่สนมัน)

เหมือนหนังเรื่องหนึ่ง จำชื่อไม่ได้ แต่พระเอกบอกนางเอกว่า “ผมอยากปรับตัวให้เข้ากับคุณขึ้น ทุกครั้งที่อยู่กับคุณ (แสดงว่ารักแล้วหล่ะ) ผมไม่เคยทำอย่างนี้กับใคร”

สมการรัก ลงตัวที่สองคนเสมอ ไม่งั้น คุณยังไม่ได้รัก แค่ชื่นชอบ จีบเพราะเหงา หรือ เศร้าแล้วขอมีใครไปก่อนหา “เรา” เจอเท่านั้น หรือ บางที คุณอาจแค่ “หลง” รักรูป หรือ “หลง” ว่ารักเขา แต่พอตื่นรู้ คุณก็ “อ้าว” ไม่ใช่นี่นา

ถ้าคุณยังรักใครไม่พอจะพูดว่า “เรา” คุณอาจต้องลองเดินข้างๆกันแล้วหาจุดลงตัวของคำว่า “เรา”

รักมีสมการที่เลขสอง ไม่ใช่เลขหนึ่ง

คุณ คือ เลขหนึ่ง

เรา คือ เลขสอง

คุณจึงตายตั้งแต่วันตั้งใจจะรักใครแล้ว เพราะสมการเลขสอง จะบังคับคุณ (แต่คุณยังเป็นตัวคุณได้ นอกวงกลมรัก เมื่อถึง เวลานอกของตัวคุณเอง กับเพื่อน กับใครก็ตาม หรือ กับตัวเอง กับงาน)

ทีนี้ ก็จะมีคนอีกกลุ่มหนึ่ง กุมขมับ เพราะตัวเอง ปรับ อยู่ฝ่ายเดียว แล้วตกลงไง? เลิกเหรอ?

เอางี้ครับ ถ้าคุณปรับคนเดียว อีกคนเขายังเป็นสมการเลขหนึ่ง เขาอาจแค่อยากหาที่“พักใจ” ชั่วคราวกับคุณเท่านั้น คุณอาจต้องเสียเขาไป วันที่คุณเห็นว่า คุณเท่านั้น ที่ยึดคำว่า “เรา” แต่เขายึดคำว่า “ฉัน”

แต่ถ้าเขาเกิดแพ้ทาง การปรับตัวของคุณ คือ แพ้ความดี แพ้ความรักที่คุณให้ แล้วเริ่มปรับ บิงโก เราเริ่มอยู่ในสมการรักแล้วววววววว เย้

ดังนั้น นักรัก ต้อง มีสองคน เหมือนสมการรัก ที่มี “เรา” เพื่อให้ฉันตายทีละนิด

แต่คุณทั้งสองยังเป็นตัวเองได้ นอกวงกลมรัก เมื่อคุณไปทำสิ่งที่อยู่นอกวงกลม คุณก็ได้เป็นตัวเอง แต่พอกลับมาหา “เรา” คุณก็ยินดีปรับให้ลงตัว ยินดีตายกับการใช้ชีวิตแบบเก่าๆบางด้าน เพื่อ “เรา”

ขอให้ความรักจงเจริญ

ดร.ต้อง เดอะ ฟิลเตอร์